Archief voor 1 juli 2009

Interview Willem Middelkoop

‘Word ambtenaar!’

De kredietcrisis is in volle gang en treft ons allemaal. Is het niet nu, dan is het wel over een paar jaar. Want mensen die maar blijven roepen niets te merken van de crisis, levens volgens financieel expert, en voorspeller van de kredietcrisis, Willem Middelkoop onder een steen. Maar wat is nu de huidige stand van zaken? En, belangrijker: wat zijn zijn tips om om te gaan met de huidige situatie? ‘Vraag jezelf af: heb ik een echte baan, of een franjebaan?’

Dat de kredietcrisis in volle hevigheid is losgebarsten weten we allemaal. Maar wat is nu precies de huidige stand van zaken?

‘De crisis is ontstaan omdat er teveel krediet is gecreëerd. Men creëerde geld uit niets en daardoor is de economie oververhit geraakt. En dat lossen we nu op door nóg meer krediet te creëren. Dat is een vlucht naar voren die helemaal niks oplost. Er zijn maar een paar mensen die het systeem begrijpen en inzien hoe erg het allemaal écht is. Dat zijn ook de mensen die het op kunnen lossen. Maar wat gebeurt er? Die mensen zijn nu bezig met schijnbewegingen, met nepoplossingen. Het lijkt alsof ze bezig zijn het probleem goed aan te pakken, maar in feite weten ze dat het een onoplosbaar probleem is.’

Lees verder in dit interview

Interview Cas Jansen

‘Acteren is ploeteren en geluk hebben’

De toneelschool als essentiele stap in de loopbaan van een acteur? Acteur Cas Jansen raadt het zeker iedereen aan, maar sloeg die stap zelf over. Door het grijpen van kansen en kiezen van de juiste rollen is de acteur, bekend van onder meer GTST, All Stars en films als Lek en Vet Hard, precies gekomen waar hij wil zijn. Maar het blijft altijd knokken. “Acteur is en blijft een onzeker beroep. Je hebt geen idee wat je het volgende jaar gaat doen.”

Door Hans van Lissum

Je stond op je 11e al in het jeugdtheater. Was je al zo vroeg overtuigd van het feit dat je acteur moest worden?
“Nou, het begon natuurlijk gewoon als leuke hobby voor een kind. Iets om erbij te doen. Maar ik vond toneel meteen al een stuk gaver dan voetballen, wat mijn vriendjes allemaal deden. Dus ging ik rond mijn 15e op de jeugdtheaterschool. Dat had een beetje een meisjesimago, maar mijn interesse was helemaal gewekt: ik wilde spelen! Ik ontdekte de magie van het theater, met al die mensen die naar je kijken… geweldig vond ik dat. Je houdt van die aandacht, dat moet ook in je zitten. En dat zat er bij mij in.”

Hier kan je dit interview verder lezen